நாயகன்!

சிவனே போற்றி என வரம் கேட்டு;
பத்து தலை கொண்டு;
மங்கை களவாடிய அசுரன் அவன்;
என்றே ஊரில் சொன்னர் பலர்!
வரலாறில் மறைந்து தான் போனது;
ஆண்மகனே, உன் வீறு கொண்ட வீரமும்,
போற்றும் ஆளுமையும்,
துணைவனாய் நீ கொண்ட காதலும்,
தமையனாய் உன் பாசமும்,
தலைவனாய் உன் மக்கள் பற்றும்!
ராவணனே!
துவண்டு போகாதே!
சொல்வதை சொல்லட்டும் சரித்திரம்;
சொல்லாமலே நீ நிமிர்ந்து நிற்பாய் கம்பிரமாய்;
தலை பத்திலும் தனி கர்வத்துடன்!
நீ,
அசுரனும் அல்ல
கடவுளும் அல்ல
உன் மக்களின் நாயகன்!